Pomniki przyrody są jednym z ważniejszych skarbów naszej przyrody. Na terenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego ochroną pomnikową objęto łącznie 263 obiekty, na które składają się drzewa rosnące pojedynczo, w alei i w grupach oraz 2 głazy narzutowe i 3 stanowiska bluszcza zwyczajnego i 1 krzew. Za pomniki przyrody uznano głównie dęby szypułkowe i bezszypułkowe najczęściej w wieku ponad 200 lat. Pomnikowe dęby na terenie Puszczy są mocno zróżnicowane tak ze względu na ich pokrój, jak i korę - od prawie gładkiej, delikatnie i regularnie spękanej do grubej, głęboko i nieregularnie spękanej. Często więc obok siebie rosną drzewa wywołujące zdumienie zmiennością przyrody w obrębie jednego gatunku.     Ponieważ rosnące w przeszłości Puszczy liczne dęby charakteryzowały się drewnem nadającym się na okleinę, wiele wspaniałych drzew o pięknych gonnych strzałach zostało usuniętych. Ostatnim godnym ich reprezentantem jest "Zygmunt" rosnący w rezerwacie Zagożdżon, nazwany tak przez leśników na cześć króla Zygmunta I Starego, który urodził się w Kozienicach 1 stycznia 1467 roku.. 
    Na terenie Puszczy, przez którą przechodzi północna granica zasięgu jodły oraz są trzy rezerwaty dla ochrony tego gatunku, w których rośnie już tylko 6 drzew tego gatunku w wieku ok. 200 lat. Są one objęte ochroną pomnikową. Jeszcze do lat 60-tych XX wieku można było spotkać w Puszczy jodły o wysokości ponad 30 m i pierśnicy 100 cm. Drzewa te zostały zniszczone przez wiatry, które łamały wierzchołki. 
Bardzo ładne "puszczańskie sosny" o pięknej korowinie i potężnych koronach poza rezerwatami należą do rzadkości. Jest to z pewnością efekt prowadzonej w poprzednim okresie gospodarki leśnej. Lista drzew - pomników przyrody jest ciągle otwarta. 

Do najgrubszych drzew na terenie Puszczy Kozienickiej należą m.in. następujące:

Wykaz pomników przyrody na terenie Parku i otuliny